Skip to content

ΕΠΙΒΑΤΗΣ

 

Μ’ εκστα­τικό και επι­τή­δειο βλέμμα
ατέ­νιζε μπρο­στά σε κινού­με­νες εικό­νες
και με προ­σή­λωση κι οξύ­νοια,
ανα­γνώ­ριζε δαι­δα­λώδη σχέ­δια κι αφη­ρη­μένα σκί­τσα
κι ανί­χνευε της φύσης τελειό­τη­τες και θεϊκή σοφία.
Και δεν είδε κείνο το παιδί που χαι­ρε­τούσε,
το πουλί που έπινε στην ανοι­χτή τη βρύση
ούτε και τη μικρή αυλή στο για­σεμί πνιγ­μένη.
Στο βάθος ανα­κά­λυ­πτε διά­στι­κτη γραμμή.
Και το λεω­φο­ρείο έτρεχε.
Ίδρωνε το χέρι στη χει­ρο­λαβή.
Τον ουρανό σφι­χτά κρα­τούσε, τη γη για να μη χάσει.

Με  δόκιμο συλ­λο­γι­σμό και βίαιες συλ­λή­ψεις
εμβά­θυνε σε μυστικά περά­σματα κι απο­λή­ξεις
και με στρα­τευ­μένη την ψυχή,
έβρι­σκε νόημα  ζωής στων συμ­βο­λι­σμών τη δίνη,
στη σύγκρουση των ιδεών και των συνειρ­μών την έπαρση.
Και δεν άκουγε τον απρο­σποί­ητο λόγο,
των ονεί­ρων τις συνά­ξεις δεν ένιωθε ως κατα­φυγή
ούτε πως δεν είχε μόνο ένα πρό­σωπο η ζωή.
Είχαν τη δική τους ερμη­νεία οι πει­ρα­σμοί.
Και έτρεχε η ζωή.
Στέ­γνωνε ο νους του στη φυγή.
Του χρό­νου έβρι­σκε ρωγ­μές και όχι της  σιω­πής του.

Και το λεω­φο­ρείο έτρεχε.
Κι ούτε είδε κι άκουσε εκεί­νον στη στροφή
που φώναξε δεί­χνο­ντάς τον,
«να κι άλλος ένας μόνος του επιβάτης».

Creative Commons License
ΕΠΙΒΑΤΗΣ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.