Skip to content

ΣΠΟΥΔΗ ΚΑΙ ΔΙΚΗ

 

Τα θαύ­μα­τα γίνο­νται στους δρό­μους,
εκεί που ανα­σαί­νει η ζωή.
Να τα σηκώ­νουν οι άνθρω­ποι στους ώμους
και να ξαφ­νιά­ζο­νται οι εύθραυ­στοι θεοί.
Πάντα την αιφ­νι­δί­α­ζε η περι­συλ­λο­γή,
όταν ύπο­πτοι φόβοι της έσκα­βαν την ψυχή.
Μοιά­ζει με κραυ­γή η βια­σύ­νη
και με πλη­ρό­τη­τα η σιω­πή.
Ας ήταν να γινό­ταν δικαιο­σύ­νη,
ο χρό­νος, ο χώρος και οι περα­στι­κοί.
Πάντα την σταύ­ρω­νε η τρέ­χου­σα λογι­κή,
καθώς την άφη­νε έκθε­το απο­λο­γη­τή.
Το γέλιο είναι των θεών κλη­ρο­νο­μιά,
ένστα­ση των θνη­τών και δημιουρ­γία,
για να είναι το μεγα­λείο τους λευ­τε­ριά
σπου­δή και δίκη στην ίδια λει­τουρ­γία.
Πάντα σχε­δί­α­ζε σ ́ αυτή τη δια­δρο­μή
ακό­μα μία δέσμευ­ση και νέα ανα­τρο­πή.
Να ζεις το από­λυ­το ως ανα­φο­ρά
μικρό­ψυ­χο φαντά­ζει και συνε­τό,
για­τί είναι το «πιο πολύ» κάθε φορά,
τόσο από­μα­κρο και τόσο προ­σω­πι­κό.
Πάντα με δέος ανα­κά­λυ­πτε πως η ζωή
δεν είναι επα­νά­λη­ψη ούτε αντι­γρα­φή.

Creative Commons License
ΣΠΟΥΔΗ ΚΑΙ ΔΙΚΗ by nik is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.