Skip to content

ΚΑΙ Η ΜΝΗΜΗ ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟ ΦΩΣ

 

Πορεύ­τηκε στον ορί­ζο­ντα της ανα­τρο­πής,
που τόλ­μησε να πιστέ­ψει πως υπάρ­χει
και κατά­φερε ν’ ανθί­σει προ­χω­ρη­μένα χρό­νια,
σπα­τα­λη­μένα σε διά­τρη­τους και γερα­σμέ­νους αιώ­νες.
Κι ανυ­ψώ­θηκε πάνω απ’ την οικεία  του άβυσσο,
της σκο­τει­νής βεβαιό­τη­τας κι εγκαρ­τέ­ρη­σης,
αυτής που θεω­ρούσε ότι κατέ­χει και ελέγ­χει
και την αρνή­θηκε, υπο­κύ­πτο­ντας με σύνεση
στον ανυ­πό­τα­κτο κι αυτά­ρε­σκο πει­ρα­σμό,
να δια­θέ­σει τον αξό­δευτό του εαυτό,
άλλοτε στη σώφρονα λήθη του θεού
και άλλοτε στην υπερ­βα­τική μνήμη των ανθρώπων.

Σώριασε όλες του του νου τις αγρύ­πνιες
και της ψυχής του τις σταυ­ρώ­σεις
μπρο­στά στο άγνω­στο και το αλη­θινό,
χωρίς άλλοθι στο κενό και το συμ­βι­βα­σμό,
με την παρή­γορη αίσθηση της συμ­φι­λί­ω­σης
για τα χαμένα χρό­νια και τα άπραγα λόγια,
με τη μονα­χική αίσθηση της ανω­τε­ρό­τη­τας,
αυτής που τον συντρό­φευε σε κάθε παραί­τηση
από κάθε κάλε­σμα και κάθε ολο­φυρμό,
κι έμεινε απρο­στά­τευ­τος από κάθε δισταγμό,
να μπο­ρεί να φοβά­ται πως είναι ο εκλε­κτός
χωρίς να εκδι­κεί­ται καμία εποχή.

Τώρα, τα όνειρα που σμί­λευε ως λάφυρα ζωής,
ευτύ­χησε να τα συγκρί­νει πιο φτωχά
απ’ τις στιγ­μές που βίωσε ανθρώ­πινα κι απλά,
γιατί εκείνα είχαν όνομα και τού­τες ανα­σαι­μιά.
Και η μνήμη του που αγρί­ευε σε θλι­βερά τοπία,
αστρά­φτει φλόγα πια και καθαρ­τή­ριο φως,
άμωμη μπρο­στά στο ανά­γλυφο των και­ρών
και δια­χέ­ε­ται πνεύμα λύτρω­σης και πνεύμα αρμο­νίας
στη μήτρα  της αιω­νιό­τη­τας και στον ιστό της γνώ­σης.
Μνη­μό­νευσε τα πάθη  του μ’ αντί­δωρο σοφίας
και παρα­δό­θηκε συμπό­σιο σ’ αυρια­νές γιορ­τές,
να ’χει η ζωή αντί­κρι­σμα, σ’ ανθρώ­πων ευλογία.

Creative Commons License
ΚΑΙ Η ΜΝΗΜΗ ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟ ΦΩΣ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.