Skip to content

ΗΣΥΧΟΙ ΟΔΟΙΠΟΡΟΙ

 

Κάλυ­ψαν την ψυχή τους με προ­σω­πεία.
Προ­σποι­ή­θη­καν με σχο­λα­στική ειλι­κρί­νεια
πως είχαν ξεχά­σει να θυμού­νται,
ως αδή­ριτη ανά­γκη επι­βί­ω­σης,
τις ανυ­πό­φο­ρες νίκες της μνή­μης.
Δεν είδαν πιο ανα­γκαία υπο­ταγή
κι έφε­ραν τη ζωή στα δικά τους μέτρα.
Ζύγια­σαν ελα­φρύ­τερα της ψυχής τα πάθη
με μέτρο την αιδη­μο­σύνη,
και δεν αξιώ­θη­καν ν’ απελ­πι­στούν
μπρο­στά­ρη­δες και προ­σκυ­νη­τές τ’ αγνώ­στου.
Έμει­ναν μονα­χι­κοί και ήσυ­χοι οδοι­πό­ροι
χωρίς να γνω­ρί­σουν τη μετά­νοιας τ’ άγριο χρέος,
χωρίς να νιώ­σουν τ’ άδεια­σμα του και­ρού.
Έσκυ­ψαν πάνω από τη ζωή τους,
–δεν ήταν ούτε πηγάδι ούτε  καθρέφτης-,
και σχε­δί­α­σαν τη σιωπή.
Νίκη­σαν και του μυα­λού τα ρίγη,
και στοί­βα­ξαν τις ήσυ­χες μέρες τους
με τάξη ‚ευε­λι­ξία και  μετριο­φρο­σύνη
στην άπλη­στη και λάγνα χαρά της φυγής
και στη δόκιμη επι­λογή του φόβου.
Βρή­καν τις πρέ­που­σες διαστάσεις.

Creative Commons License
ΗΣΥΧΟΙ ΟΔΟΙΠΟΡΟΙ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.