Skip to content

ΗΤΑΝ ΜΙΚΡΟΣ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ

 

Ξεχά­στηκ’ απρο­στά­τευτο κι ανέ­μελο παιδί,
στις στρά­τες τ’ ουρα­νού, στου ήλιου τα αλώ­νια
κείθε του φεγ­γα­ριού, των αστε­ριών πιο δώθε
παί­ζο­ντας με τα όνειρα και τη ζωή μετρώντας.

Με παρα­φύ­λα­γαν θεοί και μ’ απο­πή­ραν
που πέρασα την πόρτα τους και μπήκα στις αυλές τους,
θαρ­ρώ­ντας πως βεβή­λωνα τα όσια κι ιερά τους
κι απο­ρη­μέ­νος έφυγα πού τάχα να είχα φτάσει.

Έσκυψα κι αφου­γκρά­στηκα της γης την καλο­σύνη,
ένιωσα την ανάσα της να φτά­νει απ’ τους ναούς της
κάλε­σμα σε θύμη­σες  με προ­σευ­χές και ύμνους
κι ευτύ­χησα στον κόρφο της και στο γλυκό της βλέμμα.

Ήταν μικρός ο ουρα­νός  τ’ όνειρο  να χωρέ­σει.
Στα στή­θια της η γη το κρά­ταγε  ν’ ανα­πνέει.
Ξημέ­ρωνε  στα μάτια σου και η ζωή βια­ζό­ταν
κι αφέ­θηκα  στα χέρια σου  μαζί σου να τη ζήσω.

Creative Commons License
ΗΤΑΝ ΜΙΚΡΟΣ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.