Skip to content

ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ Η ΑΒΥΣΣΟΣ

 

Της μονα­ξιάς η άβυσ­σος,
αρχί­ζει από την αθω­ό­τη­τα της νύχτας,
όταν η ανά­σα της ακού­γε­ται μελω­δία,
το βλέμ­μα της γίνε­ται πλη­σμο­νή και χρώ­μα,
και η απου­σία σου αφο­σί­ω­ση και λατρεία.
Βαθαί­νει στην κόκ­κι­νη θάλασ­σα των ματιών σου
που άγρυ­πνα πνί­γο­νται κι αυτά
στην προ­σμο­νή και την απο­ρία,
σε όρθρο βαθύ που δέο­νται ανέλ­πι­δα,
και στοι­χειώ­νε­ται σε μια ραγι­σμα­τιά του χρό­νου
που άνοι­ξαν σαν σφί­χτη­καν αβέ­βαια τα χέρια,
σε χεί­λη που στέ­γνω­σαν  σαν είπα­νε,
μισό, το μεγά­λο λόγο.

Σε σύνο­δο κατα­φυ­γής και λύτρω­σης από­ψε,
αγύρ­τισ­σες  σκέ­ψεις σύνα­ξα  και  πεθυ­μιές  λαχτά­ρες,
μα απα­ντο­χή καμία.
Δεί­λια­σαν οι λογι­σμοί  χωρίς την προσ­δο­κία,
άδεια­σε η ψυχή  από όνει­ρα,
κι από­μει­να, η νύχτα να με λεη­λα­τεί
και η  απου­σία σου να με κουρ­σεύ­ει.
Έγι­νε  η μονα­ξιά από­γνω­ση
και η σιω­πή της νύχτας φόβος.
Αργεί και το ξημέ­ρω­μα
και πού  να απο­δρά­σω,
που ’ναι οι μνή­μες άμα­θες
και πηγαι­μό στο δρό­μο σου δεν έχουν.

Creative Commons License
ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ Η ΑΒΥΣΣΟΣ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.