Skip to content

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ

Α

Σου στέλ­νω το πρώ­το και τελευ­ταίο μου γράμ­μα,
όχι για χαι­ρε­τι­σμό ούτε για στερ­νό απο­χαι­ρε­τι­σμό,
παρά για την αλή­θευ­ση εκεί­νου του μηνύ­μα­τος
που μας έστελ­νε η ζωή με της καρ­διάς το σκίρ­τη­μα,
το παρα­ξέ­νε­μα του νου και το αλάρ­γε­μα του χρό­νου,
πως είναι η συνύ­παρ­ξη προ­σποί­η­ση και πλά­νη.

Νιώ­θα­με πως τ’ απο­τόλ­μη­μα στο αγκυ­ρο­βό­λιο των τύπων,
θα μας στε­ρού­σε τη λευ­τε­ριά, της απο­ζή­τη­σης τη μαγεία,
την ομορ­φιά της έκπλη­ξης, του πάθους την αδη­μο­νία
και αρνη­θή­κα­με τη συνύ­παρ­ξη με σχε­δια­σμούς και όρκους,
το δελε­α­σμό της σιγου­ριάς και των συνη­θειών τη λάτρα,
να  ’ναι ο έρω­τας κρυ­φό κυνη­γη­τό κι ευό­δω­ση ονεί­ρων.

Και κρυ­πτο­γρα­φή­σα­με φτε­ρου­γί­σμα­τα ψυχής και ανα­τά­σεις,
φυγα­δέ­ψα­με εμπει­ρί­ες στο άσυ­λο των ανα­μνή­σε­ων,
αισθαν­θή­κα­με τα κενά στην οδύ­νη της νοσταλ­γί­ας
κι αφε­θή­κα­με ανα­πό­δρα­στοι στην έκστα­ση και τον οίστρο
των ανυ­πό­κρι­των λογι­σμών και μύχιων αισθη­μά­των,
να είναι η αγά­πη ταύ­τι­ση και σμί­λε­μα η σχέ­ση.

Σου στέλ­νω τού­το το άτι­τλο και ανε­πί­στρε­πτο γράμ­μα,
όχι για όσιες πεθυ­μιές ούτε και γλυ­κα­σμούς της μνή­μης,
παρά για το βαθύ το σάλα­γο που η σκέ­ψη μας αφή­νει,
τη θελ­κτι­κή ανα­στά­τω­ση που λυτρω­τι­κά μας συνε­παίρ­νει
στην πλη­ρό­τη­τα που η αρμο­νία ύπαρ­ξης και απου­σί­ας φέρ­νει,
κι αμφί­δρο­μα της ζωής το νόη­μα συνει­δη­τά το ζού­με.

22 – 8‑2020

Creative Commons License
Αυτό­μα­το προ­σχέ­διο by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.