Skip to content

ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ

Μου στέ­κεις
θωριά ακρι­βο­θώ­ρητη και φέγ­γος μεγα­λο­σύ­νης.
Θα σε γρικώ Απρίλη.
Στο λιό­γερμα τα χρώ­ματα στο σού­ρουπο οι ύμνοι,
το γλύ­κα­σμα απο­σπερνό και η ψυχή ανέμι.
Σαστί­ζει ο νους και φθέγ­γε­ται χαρές και ομορφάδα.

Μου τρέ­χεις
πεφτα­στέρι καλoσή­μαδο και εωθινό αγέρι.
Και σε καλώ το Μάη.
Στο άνθι­σμα βερ­γο­λυ­γερή, στο κορ­φο­λό­γημα λαχτάρα,
το φίλημα κόκ­κινη ανα­τολή και η αυγή μαγνάδι.
Προ­τρέ­χει τ’ όνειρο της πεθυ­μιάς και την καρ­διά ζεσταίνει.

Μου φεύ­γεις
ορί­ζο­ντας πλα­τύς και ουρα­νού απλω­σιά.
Και σε γνέφω μνήμη.
Τ’ απά­ντημά σου μάγεμα και η ματιά σου ξόμπλι,
το γλυ­κο­μί­λημα ανθός και η ζωή περ­βόλι.
Γυρεύει η νύχτα θύμη­σες κι η μονα­ξιά αποκούμπι.

Μου στέλ­νεις
νοσταλ­γίας κάλε­σμα και πόνεμα απου­σίας.
Θα σε κρένω αγάπη.
Το καρ­τέ­ρεμα προ­σευχή κι ο αγνι­σμός στ’ αγνά­ντιο,
ο γυρι­σμός σου λάμπρι­σμα κι η πλη­σμονή ανάσα.
Αγγί­ζει η ψυχή τη θέωση κι ο λογι­σμός το θάμα.

10−4−18

Creative Commons License
ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.