Skip to content

ΔΕΝ ΕΦΤΑΣΕ Η ΑΝΑΤΟΛΗ

 

Της οργής το φεγ­γά­ρι,
χλώ­μια­σε  από­ψε στη γει­το­νιά της θλί­ψης
και η νύχτα ‚χίμαι­ρα και πομπή του πόνου,
σκόρ­πι­σε τ’ άμα­θα των άστρων τα όνει­ρα.

Στέ­ρε­ψε η ψυχή από αυτα­πά­τες
και  στέ­γνω­σε  στην άκρη των πόθων.
Η μνή­μη χάθη­κε στις στο­ές της
και τ’ όνει­ρο αιμορ­ρά­γη­σε στη μονα­ξιά και το φόβο.

Ανεί­πω­τοι με λέξεις από­ψε οι καη­μοί,
τα πάθη μας σιω­πη­λή κραυ­γή και ρίγος,
όλα κρυ­φή δια­δρο­μή στο άπει­ρο των ματιών σου
και την ιερό­τη­τα του κορ­μιού σου.

Από­ψε κυλούν οι ώρες αξη­μέ­ρω­τες
και οι παλιοί και­ροί σημα­δε­μέ­νοι.
Μού­χρω­μα  οι δισταγ­μοί  κι η σύνε­ση,
όλα σιω­πή και μια βαθιά πλη­γή.

Στ’ όνει­ρο δρα­σκε­λί­σα­με νύχτα,
μαζέ­ψα­με φως του ήλιου σε πρω­ι­νά.
Πώς έγι­νε και  η ανα­το­λή  που περι­μέ­να­με
δεν έφτα­σε  στη ζωή μας;

Creative Commons License
ΔΕΝ ΕΦΤΑΣΕ Η ΑΝΑΤΟΛΗ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.