Skip to content

ΑΥΓΗ ΝΑ ΜΗ ΧΑΡΑΞΕΙ

 

Ας έγερ­νε να ξεχα­στεί
στην αγκα­λιά σου η νύχτα
και το φεγ­γά­ρι σαν παι­δί,
στο στή­θος σου να κοι­μη­θεί,
αυγή να μη χαρά­ξει.

Ας ήταν και να γλί­στρα­γες
σκιά στο παρα­θύ­ρι.
Νεύ­μα ψυχής μες στη σιω­πή
και ψίθυ­ρος καρ­διάς π’ αδη­μο­νεί,
πρωί μην ξημε­ρώ­σει.

Ρίξε τ’ αστέ­ρια στην ποδιά
και τα μαλ­λιά στους ώμους.
Κρά­τα τ’ ανέ­μου την πνοή
στη σφα­λι­στή την πόρ­τα,
η ανα­το­λή ν’ αργή­σει.

Να γεί­ρεις στα χεί­λη μου φιλί
και χάδι στο κορ­μί μου.
Να γίνει η νύχτα αγκα­λιά
κι εσύ ανα­πνοή μου,
ήλιος να μη φωτί­σει.

Καρ­τέ­ρε­ψα στα μάτια σου
του λογι­σμού σημά­δια.
Της νύχτας και του έρω­τα
αντί­φω­νο και φέγ­γος,
η μέρα να γορ­γέ­ψει.

Και ξόδια­σα τις σκέ­ψεις μου
στην άκρη του ονεί­ρου.
Με ζέστα­νες με γλύ­κα­νες
Μάνα, γυναί­κα κι αδερ­φή,
ζωή να σ’ ανα­σαί­νω.

 

Creative Commons License
ΑΥΓΗ ΝΑ ΜΗ ΧΑΡΑΞΕΙ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.