Skip to content

ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑ

ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑ

Και με τον ήλιο ξόβερ­γα
και με το βλέμ­μα μάγια,
τ’ απά­ντη­μα  μεσο­στρα­τίς
χαρά να το λογιά­σεις,
τι είναι το καρ­τέ­ρε­μα σπον­δή,
βια­σύ­νη η άργη­τά σου,
η τόλ­μη, παρά­κλη­ση του νου
κι ο ερχο­μός σου λόγος.

Και με το χρό­νο άρνη­ση
και με το φόβο δρό­μο,
λει­ψή φωνή τ’αντίκρισμα,
το πύρω­μα στ’ από­σκιο,
τι σώπα­σες το δίκαιο στην ευχή,
στο δισταγ­μό την ευλο­γία,
τύψεις στα μάτια του καη­μού
και η φυγή σου ανά­γκη.

Και με τη μνή­μη γύρι­σμα
και με το σέβας πόθο,
η αγιο­σύ­νη σου αναρ­χι­κή
και το κορ­μί σου δίκη,
έτσι που μάκραι­νες σκιά στο φως
κι αφτέ­ρου­γη πετού­σες,
σοφία να είναι το λευ­τέ­ρω­μα
και μεγα­λείο η προ­στα­σία.

Δημο­σιεύ­τη­κε στην εφη­με­ρί­δα των Τρι­κά­λων ” Η ΕΡΕΥΝΑ”
το Σάβ­βα­το 21 – 3‑2015, ημέ­ρα της Ποί­η­σης

 

Creative Commons License
ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.