Skip to content

ΠΟΡΦΥΡΩΜΑ ΖΩΗΣ

Κι όσο τα χρό­νια πλή­θαι­ναν
με μιαν ανε­λέ­ητη ευκο­λία και σειρά
και στέ­νευαν οι αλλό­τριες κι ασύμ­με­τρες επο­χές
σε μια άκληρη,απρόσωπη εφη­με­ρία
κι έναν ανώ­ριμο και μακά­ριο εφη­συ­χα­σμό,
λιγό­στευαν τα όνειρα και οι προσ­δο­κίες,
μίκραι­ναν οι ελπί­δες και οι ανα­μο­νές
κι οι μέρες ασύ­ντα­χτες και δίχως τελειωμό,
δυσοί­ω­νες γλι­στρού­σαν στη δυσθυ­μία και την ενοχή.

Κι όσο οι νύχτες αιμορ­ρα­γού­σαν
κενά ψυχής και απου­σίες ορα­μά­των
σε κρυ­φούς καη­μούς κι επώ­δυ­νες ομο­λο­γίες,
αν και η φαντα­σία σμί­λευε σεμνές συνω­μο­σίες,
αφου­γκρα­σμούς ουρά­νιους κι επί­γειες αντα­μώ­σεις,
απα­ντο­χές ευδό­κι­μες κι αρμέ­νι­σμα ευτυ­χίας,
πέζευε η ζωή χλωμή στου νου τα σταυ­ρο­δρό­μια,
αβά­στα­χτη συνή­θεια σε δόγ­ματα και ρήσεις,
ανά­γνωση ρηχή χωρίς προ­γνώ­σεις κι αποδράσεις.

Κι όταν η σύνεση ψηλά­φησε
την ομορ­φιά της αρε­τής και την τελεί­ωση του ήθους
στην ανα­στά­τωση της ψυχής και την πυρ­πό­ληση της μνή­μης,
στο στέ­γα­σμα της μονα­ξιάς και της τελε­τουρ­γι­κής σιω­πής,
συστοί­χισε τα καθη­με­ρινά με στο­χα­σμό και βλέ­ψεις
στον έρωτα και το σεβα­σμό μ’ αισθή­ματα αμοι­βαία,
συμ­μά­ζεψε τα χθεσινά,τα υψι­πετή και σκόρ­πια
απ’ τ’ άγια σελη­νό­φωτα και τις αστρο­φεγ­γιές τις πλέ­ριες
για το κοινό κι ανέ­φελο πορ­φύ­ρωμα της ζωής.

1−3−20

Creative Commons License
ΠΟΡΦΥΡΩΜΑ ΖΩΗΣ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.