Skip to content

ΠΕΤΡΟΒΟΛΩΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΛΗΘΑΙΟ

Στης νύχτας τ’ ανα­γνώ­σμα­τα,
με μια σαγη­νευ­τι­κή νωχέ­λεια,
λιτα­νεύ­ει των επο­χών το ψίκι,
γητεύ­ει την ομορ­φιά και τη γηθο­σύ­νη,
σμι­λεύ­ει την αλκή του χρό­νου
και ψηλα­φώ­ντας  τις όχθες του,
αυτο­μο­λεί αυτά­ρε­σκα στο φλοί­σβο του
ν’ ακού­ει στις μου­σκε­μέ­νες άριες
να θερα­πεύ­ο­νται ειδύλ­λια κι εμπνεύ­σεις.

Πετριές τ’ ονει­ρο­πό­λη­μα και πλα­τα­γή η σιω­πή,
αφρό­σκε­ποι οι καη­μοί ‚ίσκιω­μα στη στρο­φή.

Στης ανα­το­λής τις γρα­φές και δεή­σεις,
με μια υπε­ρο­πτι­κή ταπει­νό­τη­τα,
δαψι­λεύ­ει της μέρας μακα­ρι­σμούς,
αμνη­στεύ­ει το δικα­σμέ­νο χθες,
πομπεύ­ει της ζωής τις μαγ­γα­νεί­ες
κι επηρ­μέ­νος αγνώ­στων θεών προ­σκυ­νη­τά­ρης
αυθαι­ρε­τεί στον ορι­σμό του κάλ­λους
και τυμ­βω­ρυ­χεί σε ιστο­ρί­ες και μύθους,
αρχή και τέλος της πόλης ν’ απο­τε­λεί.

Πετριές στ’ άβα­θα οι ευχές,τ’ ανά­θε­μα το βου­βό
όπως κι η λιο­βο­λή, φως πετριά μες στα νερά του.

Στα γεφυ­ρο­πε­ρά­σμα­τα, ήθος κανο­νι­σμέ­νο.
Αδέ­ξιες φωνές,αυθάδεια και ασφα­λής βια­σύ­νη,
ώμοι γερ­τοί προβλέψιμοι,είδωλα στραγ­γι­σμέ­να,
γενιές τ’ αγάλ­μα­τα και αδεια­νές υδρί­ες,
ρήσεις κενές και ασυ­μπλή­ρω­τη ιστο­ρία,
εξέ­δρα που λιγο­στεύ­ει της κοί­της την απλω­σιά,
που μικραί­νει τ’ ανά­στη­μα του κόσμου
και βλέ­πει στο κοντι­νό το ξάγνα­ντο τη ζωή
να μετριέ­ται λειψή,αιχμάλωτη και σημα­δε­μέ­νη.

Πετριές τα άδεια βλέμματα,το βήμα το ταχύ
ψυχή μες στην από­γνω­ση και  η μνή­μη στην οργή.

Creative Commons License
ΠΕΤΡΟΒΟΛΩΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΛΗΘΑΙΟ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.