Skip to content

ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ

                 ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ

Και να θυμά­σαι,
γυναίκα εσύ της μνή­μης και της ανά­γκης
πως ο δικός μας κόσμος
είναι αυτός των κρυ­φών θεών ο ασύ­νο­ρος κόσμος,
του χορού των αγγέ­λων και του ίσκιου των ανθρώ­πων,
αυτός που μπο­ρούμε με ουρανό να μετράμε
και σε μικρά κρη­σφύ­γετα να μοιραζόμαστε.

Και να λογιά­ζεις,
γυναίκα εσύ της πεθυ­μιάς και των ονεί­ρων
πως ο δικός μας έρω­τας
είναι αυτός της πλη­ρό­τη­τας και του δέους,
της αυγής ανα­σαι­μιά, βλε­φά­ρι­σμα της εσπέ­ρας,
αυτός  που μπο­ρούμε με σιωπή να ομο­λο­γούμε
και σε εικό­νες και σύμ­βολα να στεγάζουμε.

Για να μη φοβά­σαι
τη μονα­ξιά των απω­λειών και των παραι­τή­σεων,
για να αρνεί­σαι
τα βέβηλα προ­σχή­ματα και τις αδέ­ξιες απο­δρά­σεις
και να συντρέ­χεις  με πλήρη συναί­σθηση,
ταίρι εσύ στο προ­σκύ­νημα των ειδώ­λων
και στο μεγα­λείο της αιω­νιό­τη­τας των στιγμών.

 

Δημο­σιεύ­τηκε στο 51 τεύ­χος του λογο­τε­χνι­κού περιο­δι­κού „δε-κατα”

Creative Commons License
ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.