Skip to content

ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΙ ΙΚΕΣΙΕΣ

Φέραμε την αγρύ­πνια μας ως το ξημέ­ρωμα.
Με συντριβή και χωρίς παραι­τή­σεις.
Άσκεπο το πρωί κι η μέρα ανα­πο­φά­σι­στη.
Χωρίς χρώμα και χει­ρο­κρό­τημα.
Κανέ­νας έπαι­νος κι ασπα­σμός.
Ούτε μια βλα­στή­μια.
Έσκυβε πάλι η ζωή υπο­μο­νε­τικά σ’ επι­τα­γές και νου­θε­σίες.
Μικρό φορ­τίο η συνήθεια,θρίαμβος η υπα­κοή
και μεγα­λείο η συνέ­χεια και η ομοιομορφία.

Μα αυτή,βιασύνη αβό­λευτη κι αστέ­γα­στη φυγή,
δρα­πέ­τευσε από ανα­κω­χές κι εκε­χει­ρίες.
Την είδα να στέ­κε­ται ερώ­τημα και προ­τροπή
στην άκρη του ατα­ξί­δευ­του ουρα­νού,
μπρο­στά από τα όνειρα και τους ανθρώ­πους,
βέβαιη για το μακρύ και ασχε­δί­α­στο ταξίδι,
μύχια ευχή,χωρίς απα­ντο­χές κι επι­στροφή,
ίδια η άβυσ­σος, ο φόβος και η οργή.

Τους θεούς τους είχε σκο­τώ­σει απο­βρα­δίς.
Τους ειδή­μο­νες και τους προ­στά­τες
τους είχε αφή­σει αδι­καί­ω­τους στην πρώτη σιωπή
και μένα,ένοχα κι επώ­δυνα να ισορ­ροπώ
στους δισταγ­μούς και τις αντι­φά­σεις.
Μ’ ατί­θαση ματιά γρί­καε το μερ­τικό της
πίσω από το μού­χρωμα της ήσυ­χης ημέ­ρας,
συνεί­δηση καθαρή και μνήμη από το μέλλον.

Ξημέ­ρωνε μ’ ένα επι­νί­κιο σάλ­πι­σμα
πάνω από τ’ απρο­σα­να­τό­λι­στα σταυ­ρο­δρό­μια,
στις κλει­στές γωνιές και τους λαχα­νια­σμέ­νους δρό­μους,
κόκ­κινη αντη­λιά στον ίσκιο της
και ρωγμή βαθιά στη σιγου­ριά μου.
Την είδα σει­ρήνα του χαμού,του λυτρω­μού γητεύ­τρα,
λεύ­τερη να μετρά με ουρανό τον κόσμο
κι εγώ αφτέ­ρου­γος από τη γη να ικε­τεύω
νωρί­τερα από τ’ όνειρο στο γέρμα να μην φτάσει.

Creative Commons License
ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΙ ΙΚΕΣΙΕΣ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.