Skip to content

Η ΠΛΗΣΜΟΝΗ ΤΟΥ ΕΛΑΧΙΣΤΟΥ

Κι όταν ανα­ρω­τιό­μουν για τ’ ανερ­μή­νευτο της χαράς,
την τόση αγαλ­λί­αση στης ψυχής τη δοκι­μα­σία,
ερχό­σουν πολύ­φερνη με μάγια και μαρ­τυ­ρίες,
εικόνα άχρα­ντη λυτρω­τική στο θρά­σος των ονεί­ρων
και λόγος αψε­γά­δια­στος στου λογι­σμού την τόλμη.

Με το μακά­ριο βλέμμα σου γύμνω­νες τους μύθους μου,
τον ίσκιο σου στέ­ριω­νες μ’ ένα χαμό­γελο ταπεινό
καθώς μου ‘λεγες πως η από­λυτη χαρά και ευτυ­χία,
δρό­μοι είναι μικροί, περ­πα­τη­μέ­νοι κι αντά­μωμα κοντινό,
απλές ιστο­ρίες, συνη­θι­σμέ­νες του λίγου και του μοναδικού.

Σε πεθύ­μησα αρχέ­γονη μήτρα έρωτα και ζωής,
σε λαχτά­ρησς ξάφ­νια­σμα ανα­πά­ντε­χου ερχο­μού
κι έφτα­νες ιέρεια για τελετή σε σύναξη αγγέ­λων,
από­κο­σμη μου­σική, εκστα­τι­κός χορός και πνεύμα
απ’ των θεών το άναρχο και το αιώ­νιο των ανθρώπων.

Αρχή του ουρα­νού η αγκάλη σου και η ματιά σου αυγή,
στα χείλη σου, ανε­πι­τή­δευτο φιλί η σύνοψη του κόσμου
καθώς μου μάθαι­νες τη μυστική κορύ­φωση της αγά­πης
στην πλη­σμονή του ελά­χι­στου, στη σίγαση του πάθους,
να ‘ναι η πλη­ρό­τητα αρετή κι εμείς ο εαυ­τός μας.

17−2−16

Δημο­σιεύ­τηκε  στην „ΕΡΕΥΝΑ” το Σάβ­βατο 20−2−16

 

Creative Commons License
Η ΠΛΗΣΜΟΝΗ ΤΟΥ ΕΛΑΧΙΣΤΟΥ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.