Skip to content

ΑΝΥΠΟΤΑΧΤΕΣ ΜΝΗΜΕΣ

Σώπαι­νες.
Ικετευτικά.Λεύτερη και ολο­κλη­ρω­μένη.
Και τι τάχα να ’ λεγες για της ζωής τη μαγεία;
Πως είναι τα όνειρα φυγή
κι οι πεθυ­μιές μια δίκη;
Έτσι κι αλλιώς οι ανα­μνή­σεις σου,
γύρι­σμα είναι κι αγύρ­τισσα ηχώ.

Αφου­γκρα­ζό­σουν.
Ανε­πί­λη­πτα. Τον πει­ρα­σμό και τον πόθο.
Και πώς να μετα­νιώ­σεις για το λυτρωμό;
Ψεγάδι η φρό­νηση του νου
και γδι­κιω­μός η ελπίδα.
Ακόμα και το σύναγμα των και­ρών,
πέρα­σμα είναι και ορμήνια.

Ομο­λο­γού­σες.
Απειθάρχητα.Τις απει­λές και την απώ­λεια.
Και πώς να δεχτείς την παραί­τηση υπο­ταγή;
Δέηση της στέ­ρη­σης η οδύνη
και η συμ­μόρ­φωση έλεος και ευχή.
Αφού είναι οι αλή­θεις σου από­κρυ­φες σπον­δές,
ταξί­δεμα ανά­πλωρο κι απάγκιο.

Ξαφ­νια­ζό­μουν.
Απο­λο­γη­τικά. Για τους ύμνους και τους όρκους.
Και πώς την παραφορά,χαρά να μη λογιάσω;
Νάμα και χάρη η ζωή,
κι ο έρω­τάς σου, έμπνευση και θαύμα.
Γιατί στον πανικό της αιω­νιό­τη­τας,
στέρ­γουν ανυ­πό­τα­χτες μνήμες.

 

 

Δημο­σιεύ­τηκε στην Εφη­με­ρίδα των Τρι­κά­λων ” Η ΕΡΕΥΝΑ„
στις 23−12−15.

Creative Commons License
ΑΝΥΠΟΤΑΧΤΕΣ ΜΝΗΜΕΣ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.