Skip to content

ΞΑΦΝΙΑΣΜΑ ΖΩΗΣ

 

Ήταν ξάφ­νια­σμα ζωής
το βλέμμα σου που πυρ­πό­λησε
τις μικρές μου κοι­νές και ήσυ­χες μέρες,
που σημά­δεψε τις βολι­κές μου μικρο­χα­ρές
και με παρέ­δωσε,
φλο­γι­σμένο, γυμνό στον καιρό
να προ­λάβω ν’ αποκαλυφθώ.

Ήταν ξάφ­νι­σμα ζωής
το γέλιο σου που ψιθύ­ρισε
τα μικρά και μεγάλα μυστικά σου,
που τρα­γού­δησε τις γλυ­κές  και πικρές σου στιγ­μές
και με προ­σκά­λεσε,
στα ψηλά της ψυχής τ’ αγνά­ντια
να μπο­ρέσω να καθρεφτιστώ.

Ήταν ξάφ­νια­σμα ζωής
το φιλί σου που στά­λαξε
πόθο και πάθος στ’ απεί­θαρχο κορμί μου,
που ταξί­δεψε τις άναρ­χες προσ­δο­κίες μου
και μ’ οδή­γησε,
αλη­θινό και γεμάτο στις μνή­μες σου
στον έρωτά σου ν’ απολογηθώ.

Ήταν ξάφ­νια­σμα ζωής
ο λόγος σου που γέμισε
το κάθε πρώτο μου και ύστερο κενό,
που ξεφύλ­λισε το άνθι­σμα της λαχτά­ρας
και γλύ­κανε,
το φόβο, το ρίγος του καη­μού,
απ’ τη χαρά να μην παραιτηθώ.

Ήταν ξάφ­νια­σμα ζωής
το φως που με τύλιξε
σαν βγήκα τ’ ουρα­νού και του ήλιου ικέ­της
που μ’ οδή­γησε στο βωμό της ψυχής σου
και φώτισε να μπω,
ω ιέρεια και μούσα, στο δικό σου ναό
τον έρωτα να προσκυνήσω.

Creative Commons License
ΞΑΦΝΙΑΣΜΑ ΖΩΗΣ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.