Skip to content

ΑΒΑΤΟ

 

Στη γωνιά που ενα­πό­θετε
μ’ ευλά­βεια και κατά­νυξη
την ομορ­φιά της μονα­ξιάς της
και τολ­μούσε να πλά­θει όνειρα
μ’ ανθρώ­πινη διά­σταση,
στη γωνιά που ανα­πο­λούσε
με δέος και τρυ­φε­ρό­τητα
τα πρώτα της σκιρ­τή­ματα
και χάριζε του κορ­μιού της
τη ζέστη και τη μυρω­διά.
Εκεί που πρω­το­δεί­λιασε
ψηλα­φώ­ντας της ψυχής την ευγέ­νεια
και θάρ­ρεψε στ’ ατί­θασο του νου,
εκεί που απο­ζή­τησε
να πάει πιο πέρα τον εαυτό της
ισορ­ρο­πώ­ντας στους μύχιους πόθους
και στου και­ρού τις μνή­μες,
σ’ αυτή τη γωνιά
οχύ­ρωσε το προ­σω­πικό της άβατο
και το περι­τεί­χισε
με σελί­δες, χρώ­ματα και μου­σική.
Σ’ αυτή τη γωνιά
μονο­δρό­μησε τη ζωή στη μονα­ξιά,
να βγει ακόμη πιο ψηλά.
Φως στο άβατο και σκιά,
άσυλο και ιερό
βαθιά πιο ανθρώ­πινο
κάτι περισ­σό­τερο από το θείο.
Στο άβατο  αυτό της γωνιάς,
κατα­φυγή και ανά­νηψη της ψυχής,
καστρο­πο­λε­μί­τισσα νύχτα,
μάγισσα νύχτα,
μ’ άσωτα τ’ Αυγε­ρι­νού
τα χείλη και τα χέρια
στά­λαξε στα λαχα­νια­σμένα στή­θια
στα­γό­νες ζωής, ίδιες δυο κόκ­κινα μάτια
κι άνοιξε μικρό παρα­θύρι
ίσα για να τρυ­πώ­σει η ανα­τολή,
τίποτα να μην πυρ­πο­λή­σει,
τίποτα να μην κατα­κτή­σει
παρά μόνο να παρα­δο­θεί
φως, έρω­τας και ζωή.

Creative Commons License
ΑΒΑΤΟ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.