Skip to content

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ

 

Γύμνωνε τη νύχτα κι έντυνε τη  σιωπή.
Έβαφε τη μονα­ξιά με αισθή­σεων αντι­φω­νή­σεις,
και μάθαινε των  αστε­ριών  να συλ­λα­βί­ζουν φως.

Τον έρωτα στά­λαζε, και ψιθύ­ριζε στη ζωή,
γυμνή να χορέ­ψει στ’ ουρα­νού το μπαλ­κόνι,
να έχει  δρό­μους η ψυχή, και η μνήμη γιορτή. 

Μα εμείς, κατη­φο­ρί­σαμε στις μικρές μας ώρες,
κορ­φο­λο­γή­σαμε απ’ τις αθώες μνή­μες
και κινή­σαμε  απαί­δευτο θρήνο της ψυχής.

Έσυρε ο νους τις πεθυ­μιές στο φόβο,
μισές πνοές μας χάλ­κευαν άδεια στή­θια
κι έγι­ναν σπά­ραγμα τα εγκώ­μια του λάμπους.

Φτά­σαμε χωρίς προσ­δο­κία στο λυκαυ­γές
και γεί­ραμε  σε ασχη­μά­τι­στη ευχή,
γιατί τα χέρια μας δεν έσμι­γαν ψηλά.

Creative Commons License
ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.