Skip to content

ΑΓΡΥΠΝΙΕΣ

 

Στις αγρύ­πνιες μου,
που τις κεντάει η μορφή σου
και τις μακραί­νει ο στο­χα­σμός κι οι πόθοι,
τα πάθη της τα άγια,
η νύχτα μεταγ­γί­ζει στην ψυχή μου,
με τελετή μικρών θαυ­μά­των
και όργιο ευγε­νών συνωμοσιών.

Ιχνη­λα­τεί η μνήμη μου
υστε­ρό­βουλα επάνω στο κορμί σου,
ξαφ­νιά­ζε­ται στην αρμο­νία της ψυχής σου
και  παρα­δί­νε­ται γυμνή και λυτρω­μένη
χωρίς απο­λο­γία, χωρίς μετα­νιωμό
φως και ολο­κλή­ρωση, σκιά και απο­ζή­τηση ,
στης αγρύ­πνιας μου τις καταφυγές.

Ικε­σία η μονα­ξιά,
δημιουρ­γία είναι και θεία κοι­νω­νία
καθώς η σκέψη γίνε­ται κρυφή συνο­μι­λία
για τις αλή­θειες της ζωής,
για της χαράς τη μέθη,
για όσα στα μάτια σου ο νους επι­νοεί
και η ψυχή στην παρου­σία σου βλέπει.

Creative Commons License
ΑΓΡΥΠΝΙΕΣ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.