Skip to content

ΑΓΡΥΠΝΙΕΣ

 

Στις αγρύ­πνιες μου,
που τις κεντά­ει η μορ­φή σου
και τις μακραί­νει ο στο­χα­σμός κι οι πόθοι,
τα πάθη της τα άγια,
η νύχτα μεταγ­γί­ζει στην ψυχή μου,
με τελε­τή μικρών θαυ­μά­των
και όργιο ευγε­νών συνω­μο­σιών.

Ιχνη­λα­τεί η μνή­μη μου
υστε­ρό­βου­λα επά­νω στο κορ­μί σου,
ξαφ­νιά­ζε­ται στην αρμο­νία της ψυχής σου
και  παρα­δί­νε­ται γυμνή και λυτρω­μέ­νη
χωρίς απο­λο­γία, χωρίς μετα­νιω­μό
φως και ολο­κλή­ρω­ση, σκιά και απο­ζή­τη­ση ,
στης αγρύ­πνιας μου τις κατα­φυ­γές.

Ικε­σία η μονα­ξιά,
δημιουρ­γία είναι και θεία κοι­νω­νία
καθώς η σκέ­ψη γίνε­ται κρυ­φή συνο­μι­λία
για τις αλή­θειες της ζωής,
για της χαράς τη μέθη,
για όσα στα μάτια σου ο νους επι­νο­εί
και η ψυχή στην παρου­σία σου βλέ­πει.

Creative Commons License
ΑΓΡΥΠΝΙΕΣ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.