Skip to content

ΚΑΙ ΗΤΑΝ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ

 

Πάνω στις ράγες,
τρο­χιο­δρο­μή­σαμε ως συρμό
τ’ ανε­πι­τή­δευτα όνειρά μας,
το ένα μετά το άλλο,
κι αφή­σαμε τη φωτει­νό­τητα
των αυθόρ­μη­των επι­θυ­μιών
να μας δεί­χνει μια στα­θερή πορεία.

Επέ­με­νες να βεβαιώ­νεις
μ’ ένα σίγουρο βλέμμα
και με μια προ­βλέ­ψιμη έκφραση,
πως ο χρό­νος και η βια­σύνη των εναλ­λα­γών
δεν είναι ρυθ­μι­στής σε μια ψυχική κατά­σταση
παρά εκείνο το βαθύ κι ανερ­μή­νευτο αίσθημα
του αιώ­νιου της ζωής ταξι­διώτη,
ν’ αλώ­σει και ν’ αλω­θεί,
διεκ­δι­κώ­ντας την προ­σω­πική ολοκλήρωση.

Επέ­μενα να βεβαιώνω
με μια δια­κρι­τική σιωπή,
με διστα­κτι­κές και ανα­πο­φά­σι­στες χει­ρο­νο­μίες
πως απο­κα­λύ­πτουμε ο ένας στον άλλο
όταν νιώ­θουμε απροσ­διό­ρι­στα ασφα­λείς,
λάτρεις της ανοι­χτής και ανο­χύ­ρω­της σκέ­ψης,
επειδή μπο­ρούμε να τολ­μή­σουμε να υπερ­βούμε
το χρόνο και τα όριά μας,
σημα­δεύ­ο­ντας θεϊ­κές καταβολές.

Μας δια­κτί­νι­ζαν τόσα περί­εργα κι αθώα μάτια
κι εμείς επι­μέ­ναμε να νιώ­θουμε ασφα­λείς.
Επι­μέ­ναμε να λει­τουρ­γούμε στο  ανθρώ­πινο ύψος
χωρίς χρόνο και βια­σύνη.
Πάνω στις ράγες έτρεχε η ζωή.
Και ήταν η δική μας.

Creative Commons License
ΚΑΙ ΗΤΑΝ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.