Skip to content

ΦΩΣ ΟΡΘΡΙΝΟ

 

Γέρ­νει το χέρι της στο δικό μου,
κι ανά­λα­φρη ζυγιά­ζε­ται η απε­ρα­ντο­σύνη,
και ανα­δύ­ε­ται απ’ το βλέμμα της
η ομορ­φιά κι η αθω­ό­τητα της νιό­της,
καθώς βγαί­νει κόκ­κινη ανα­τολή
στον κόσμο να σερ­για­νί­σει,
κι απλώ­νε­ται θάλασσα στο σού­ρουπο,
με γλύκα τη γη να περιχύσει.

Ώρι­μες προ­σευ­χές οι εκρή­ξεις της ψυχής της,
κύλη­σαν παρα­κλή­σεις στου νου τους λογι­σμούς
κι ήρθε μ’ ένα τρα­γούδι να εξο­μο­λο­γη­θεί
για να φωνά­ξει όσα δίσταζε να πει,
και στά­λα­ξαν τα χείλη της ζωή.
Μ’ έρωτα βάφτηκε καθώς στά­θηκε
στο πρώτο κι άφτια­χτο της ζωής σκαλί.

Αν και τη φοβε­ρί­ζουν δύσπι­στοι και­ροί,
τολ­μάει ο νους κι αφου­γκρά­ζε­ται η ψυχή,
πέρα απ’ του δισταγ­μού την απειλή
τ’ όνειρο που τολ­μή­σαμε πιο κει να πάμε.
Πάρε το χέρι μου στο δικό σου
και γίνε χορός της αστρα­πής, της βιά­σης,
φως ορθρινό ν’ ανα­λυ­θείς, σημάδι γίνε,
για να σε πιω σ’ ένα φιλί, ζωή να σε μεθύσω.

Creative Commons License
ΦΩΣ ΟΡΘΡΙΝΟ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.