Skip to content

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΑΖΕ

 

Φθι­νο­πώ­ριαζε.
Έστιβε τα σύν­νεφα ο ουρα­νός
και μού­σκευε η ψυχή στη θλίψη.
Που χώρος τώρα να κρυφτείς!

Φθι­νο­πώ­ριαζε.
Φού­σκωνε ο αγέ­ρας την οργή του
και γέμιζε ο νους με πίκρα.
Από ποια σκέψη να πιαστείς!

Φθι­νο­πώ­ριαζε.
Άνοι­γαν φτερά στο νότο τα που­λιά
και άδεια­ζαν καρ­διές οι δρό­μοι.
Σε ποια γωνιά να ζεσταθείς!

Φθι­νο­πώ­ριαζε.
Έφευ­γες αμί­λητη και μοναχή
και ήταν μοι­ρο­λόι η σιωπή.
Τον πόνο πού να τον ειπείς!

Φθι­νοπ­πώ­ριαζε.
Έφευ­γες. «Έπρεπε» μου ‘χες πει.
Σαν καράβι κι από­δημο πουλί.
Ποιαν άνοιξη να καρτερείς!

Creative Commons License
ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΑΖΕ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.