Skip to content

ΓΙΝΕ ΔΡΟΜΟΣ ΚΙ ΟΥΡΑΝΟΣ

 

Στ’ ουρα­νού τ’ αγνά­ντια,
δρό­μοι μακρι­νοί και μάτια
μυστι­κά καρ­τέ­ρια,
ξαφ­νια­σμέ­να περι­στέ­ρια.
Φτε­ρου­γί­σαν της ελιάς,
της αυγής και της χαράς.

Στ’ ουρα­νού το γύρο
άνθη λεμο­νιάς και μύρο,
αγκα­λιά τα χέρια
και βρο­χή τ’ αστέ­ρια.
Περι­βό­λια της φωτιάς
του καη­μού και της ροδιάς.

Στ’ ουρα­νού το χρώ­μα,
μάτια θάλασ­σα κι ακό­μα
μεθυ­σμέ­να μεση­μέ­ρια
κι αναμ­μέ­να αγιο­κέ­ρια.
Προ­λα­βαί­νου­με στο δεί­λι
της αγά­πης το καντή­λι.

Γίνε δρό­μος κι ουρα­νός,
κόκ­κι­νο αλώ­νι γίνε.
Έρω­τας μεί­νε και χορός,
καη­μός κι αγά­πη μεί­νε.

Creative Commons License
ΓΙΝΕ ΔΡΟΜΟΣ ΚΙ ΟΥΡΑΝΟΣ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.