Skip to content

ΑΝΑΠΕΤΑΡΙΣΜΟΙ

Και καθώς πετά­ρι­σαν μέσ’ από τα μάτια σου
από­κρυ­φες αγω­νίες κι ανο­μο­λό­γη­τοι πει­ρα­σμοί,
μια κόκ­κινη άνοιξη αγιο­γρα­φή­θηκε στο κορμί σου
και στ’  ανυ­πό­μονα χείλη σου ιστο­ρή­θη­καν παλιοί χρη­σμοί
που έφερ­ναν κύμα τη ζωή σε αγε­ω­γρά­φη­τες θάλασ­σες
κι αβά­στα­χτη την ομορ­φιά της σε ανα­δρο­μά­ρισ­σες εποχές.

Στο στή­θος σου γυμνώ­θηκε η βία των χρω­μά­των,
η έπαρση της συντρι­βής, η μου­σική της σπα­τά­λης
και μάτωσε η αρχέ­γονη βαθιά πληγή της ανά­γκης
να είναι το φως και η κραυγή προ­σω­πι­κοί κρυ­ψώ­νες
πρω­τό­πλα­στες βια­σύ­νες της χαράς, από­πει­ρες του δέους,
σε μέρες αχρο­νο­λό­γη­τες και άναρ­χες νύχτες μυστικές.

Προ­λά­βαινα πορ­φυ­ρο­γέν­νη­τος την ορμή του κόσμου,
καθώς σώπαι­νες άπλη­στη ματιά και μορ­φα­σμός σημάδι,
ν’ αλλάξω το στίγμα των και­ρών, τον ήχο των ονεί­ρων,
να δω την αιω­νιό­τητα σε μια  στιγμή ν’ αστρά­φτει,
κι έσκυψα πάνω απ΄των χει­λιών σου τον ορί­ζο­ντα
να πιω δυο στά­λες ουρανό και μια από της γης το χάδι.

 

Το ποί­ημα  δημο­σιεύ­τηκε στην  εφη­με­ρίδα „ΕΡΕΥΝΑ„
την Κυριακή 20−1−13

Creative Commons License
ΑΝΑΠΕΤΑΡΙΣΜΟΙ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.
Comment Feed

No Responses (yet)



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.