Skip to content

ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ

Η μάνα μου,-καλή της ώρα‑,
αφρό­ντι­στο αγιό­κλη­μα στην αυλή
και άγνε­στη ανα­το­λή στο παρα­θύ­ρι,
από τότε που κρα­τού­σε τις μέρες στην ποδιά της
και μοί­ρα­ζε πρω­ι­νά κι από­βρα­δα στη γει­το­νιά,
δεν ήξε­ρε από προ­σχή­μα­τα και παι­νέ­μα­τα.

Έσκυ­βε πάνω από τους και­ρούς
με σκέ­ψη δίστο­μη και λόγο ακο­νι­σμέ­νο,
ώρι­μη ανά­γκη αχάλ­κευ­της επο­χής
κι ανέ­συ­ρε από ερεί­πια και σιω­πές
την ερη­μιά και τα κενά του κόσμου
χωρίς να φοβά­ται από γρα­φές και μνή­μες.

Και στο κατό­πι της οι άγου­ρες περ­πα­τη­σιές,
όρκοι ψυχής, ηρω­ι­σμοί κι αστέ­γα­στες θυσί­ες
στο επό­με­νο ξημέ­ρω­μα να ‘χει ο ο ήλιος χρώ­μα
από την ομορ­φιά και τη βία του αυθόρ­μη­του
απ’ τη σοφία του θυμού,το πεί­σμα της ουτο­πί­ας,
για­τί δεν ήξε­ρα της επο­χής τους μονο­λό­γους.

Και σημά­δευα πιο κει ορό­ση­μα κι αλή­θειες,
ταπει­νές συμ­φω­νί­ες ήθους και σεβα­σμού,
με αμφι­σβη­τή­σεις, ανα­τρο­πές και ρήξεις
τις ανα­δρο­μές στην από­δρα­ση ν’ αρνη­θώ
αλλά φοβή­θη­κα για­τί ο κόσμος μάθαι­νε
από τον ίσκιο του να μετρά τα όριά του.

8−10−15

Creative Commons License
ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ by Γεώρ­γιος Αλε­ξαν­δρής is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Based on a work at www.alexandris23.net.
Permissions beyond the scope of this license may be available at http://www.alexandris23.net.